Менің әжем бүкіл шаруаны неғұрлым ертерек бітіргенше асығып, алдын алып отыратын адам еді.

Менің әжем бүкіл шаруаны неғұрлым ертерек бітіргенше асығып, алдын алып отыратын адам еді.

Үйде әрқайсысына үш қап ұннан кететін екі бөшке болды, соның біреуінен бір шелек ұн алса болды " бір-екі илейтін ғана ұн қалды, қайдам қалай болатынын" деп дызақтай бастайды, содан соның орнын толтырғанша тынбайды.

Суды да, отынды да осы "режимге" түсіріп тастаған. Есіктің алдындағы ескі ұраны жаздай еккен картоп, жуа, сәбізге толтырамыз. Малдың шөбі мен жемін қамдаймыз. Содан көктем келгенше тұяқ серіппей жатамыз. Осы кезде ойлаймын, айлап, жылдап дүкеннен ештеңе алмай, соншама жау шабатындай бұл не дайындық деп, сөйтсем бұл кісілер аштық пен соғысты, талай нәубеттердің зардабын көрген, барынша сақтанып отырады екен ғой.

Ұнымыз бидайдың ұны, онымен көмген нанның қырымен адамның басын жаруға болады:)) Жоғары сорт, бірінші сорт ұнның наны дәулетті адамдардың дастарханында ғана..

Кейде қаладан келетін тәтелеріміз базарлыққа тәтті-пәттілерге қоса бөлке нан ала келетін. Бір күні әжем аяқ астынан:" Мұқанай, малыңды жайғап, отыныңды бұтап , ертерек үйге кір, қаладан келген бөлке нанмен шәй ішеміз" деп "мотивацияны" беріп кеп жіберді:) Содан мыңмен кеттім ғой, апыл-ғұпыл шаруаларды шала аяқтап бөлке нанға да жеттік , енді ол күнгі шәйдің тәттілігі естен кетпегесін ғой бүгін жазып отырғанымыз:) Өткенде бір ағамыз:" Магнумнан қырық-елу мыңға екі арбаны толтырып зат апарып үйге төктік, содан балалар әрі-бері аударып көріп "жейтін ештеңе жоқ екен" деп кетіп қалды" дейді. Менің ойыма сонда баяғы бөлке нан түсті.

Бұл соғыс жылдарындағы әңгіме емес, кешегі тоқсаныншы жылдардың тоқырауынан кейінгі-ақ сәт. Алла сақтасын, бір күн дүкен жабылса, артымызда екі күн жейтін қорымыз жоқ екен ғой.

Тоқшылық пен тыныштыққа әбден үйреніп алыппыз.
Әр нәрседе хайыр бар. Енді сол ескі тәсілдерге қайта көшу керек- ау. "Ашпыз" деп әкімдіктің есігін тепкілемей, ешкімді қарғап-сілемей, он-он екі баласын өсіріп, жетілдірген ауылдағы қара шал мен қара кемпірлер сабыр мен шүкірге неткен бай еді. Almas аға" диірменнің үстіңгі тасы шыр айналғанда, астыңғы тасы бір айналмайды, еңбек сол екінші тастың тұрақтылығымен өнімді болады" дегенді жиі айтатын.

Диірмендей шыр айналған дүние қалай-қалай құбылса да сабыр мен шүкірден айрылмайық.
Алла сабырлы құлдарымен бірге.

#бізбіргеміз.