Төрт-бес жыл бұрын "Торғай әуендері" фестивалін қайта өткізгенде сценарийге жазған өлең еді
Ұлттық домбыра күні құтты болсын
Биыл "Шертер" этнографиялық-фольклорлық ансамблінің құрылғанына 50 жыл. Соған орай салып қоя салайын деп...
* * *
Кірпігін қақпай қалып қалғитын күн,
Әуезін естігендей әлди-түннің,
Өз-ағаң айтқан «Торғай әуендері»,
Мен сенде бір керемет бар дейтінмін.
Керуен көші өзіңсің ән мен күйдің.
«Торғайдан өнерпаздар келді, жүр» - деп,
Топандай басқанда да елді дүрмек,
Қыпша бел қыздар билей жөнелгенде,
Қалың жұрт тынши қалар дем дірілдеп.
Баубектің баурап жатқан үнін алып,
Қазбектің қоңыр әуен мұңы қалып,
Сөйледі Сапар болып қара қобыз,
Ғасырлар қойнауынан ыңыранып.
Жолдаса әуезді әнін жыр сәлеммен,
Табылмас артық тарту мұншама елден.
Даусымен Сайлау, Қыпшақ, Ғалымжанның,
Кенезем кеуіп жатқан сусады әнмен.
Келгенде нұрға бөлеп тылсым ақ таң,
Жанынан жаз жұпары бүршік атқан.
Тамды әуен таңдайынан Ғазизаның,
Торғайдың толқынындай сыңсып аққан.
Отаркүл, Ақторта әнін маржан дейін,
(Өнерде өрге апармас арзан бұйым)
Дүние-ай, домбыраның иесі жоқ,
Тыңдайтын жан болса да Әбжан күйін.
Бейнесі қарашықта тұнып қалған,
Ерланмен кетті жанған үмітті арман.
Сырды ашып, сырласатын сері қайда,
Сұлудың сырғасымен құлыпталған.
Естіген елтіп тыңдап, еркі кеткен,
«Шертердей» сырлы әуенін шертіп өткен.
Өлеңі өр, күйі кербез, әні әуезді,
Шын бекзат жандар осы көркі көктем.
Аңсатқан саз ашар деп дос құшағын,
Көлбеңдеп көз алдымнан көшті сағым.
Керуен-көшін жалғар кешегінің,
Керімсал қыз-жігіттің естіші әнін.
Қашанғы тақсіретпен талмайын мұң,
Кәусарын жұтайын бір балдай үннің.
Базары, ажары боп ән мен күйі,
Әуені әуелесін Торғайымның.
